Omdat ik zelf een roman heb geschreven over een overspelige liefde, was ik benieuwd naar Alles voor de reis van Adriaan van Dis. Romans over ontrouw gaan over Passie, verwerking van (liefdes)verdriet, zelfinzicht en bevrijding, wraak en het (postuum) toe-eigenen van de geliefde. In mijn roman De houdbaarheid van woorden spelen passie, (liefdes)verdriet, zelfinzicht en bevrijding een belangrijke rol. Wraak vond ik bij Renate Rubinstein in Niets te verliezen en toch bang (1978), waarin ze de ontrouw van haar man gebruikt om hem publiekelijk tot op het bod te fileren. In Mijn beter ik (1991) eigent ze zich Simon Carmiggelt, ‘de meest getrouwde man van Nederland’ postuum toe en dwong ze de buitenwereld hun geheime liefde alsnog te erkennen.

Om een beeld te krijgen van wat polyamorie inhoudt, is het zinvol te kijken naar bestaande voorbeelden. In Nederland zijn twee mannen bekend die tegelijkertijd met verschillende vrouwen samenleefden: Henk Jurriaans en Anton Heyboer. Bij Jurriaans ging het om vier vrouwen, bij Heyboer vijf. Wat in deze samenlevingen opvalt, is dat het steeds de man is die met een nieuwe vrouw komt aanzetten. Vanwege de grote liefde die m.n. de eerste vrouwen voelden voor de door hen geadoreerde man, gunden ze hem vrouwen naast henzelf, ook al viel dit niet altijd mee. Jalouzie werd verbannen.

Hoewel bigamie een spannend thema lijkt voor een verhaal, ken ik slechts één roman (Vijanden: een liefdesroman van Isaac Bashevis Singer) waarin de perikelen worden beschreven van een bigamist.

Op zoek naar definities van overspel en driehoeksverhouding kwam ik uit bij Wikipedia.